Johan Meesters

De dichter is het product van zijn fictie

De dichter Johan Meesters timmert aan de weg. Hij is te zien en te horen in podia door het hele land en daarbuiten, van Brugge tot Leeuwarden, van Alkmaar tot Mechelen. Geprivilegieerde dichter bij Uitgeverij Leeuwenhof, waar hij blijkbaar veel in de melk brokkelt. Maar dat is iets van de laatste jaren, terwijl zijn grijze verschijning verraadt dat hij de zestig toch allang gepasseerd is.

In een lang gedicht – meer een monoloog rond enkele eerder gebrachte gedichten – klaagt Johan Meesters:

tot 2007
moest ik leven
zonder bereik

2007 was het jaar waarin zijn eerste bundeltje Churse verzen verscheen. Het typeert de bebaarde poëet dat bovenstaande dichtregels strikt genomen niet waar zijn. Hij droeg toen al enkele jaren voor in Aardenburg en zijn website www.johanmeesters.nl was al vanaf 2005 in de lucht.

In de wereld van Johan Meesters is het onderscheid tussen fictie en werkelijkheid flinterdun. Zoals in zijn gedicht Maandracht maar al te duidelijk wordt: de dichter is het product van zijn fictie. Maandracht is een oude term voor schijnzwangerschap: Hoe echt het allemaal lijkt en hoe serieus het ook echt is, uiteindelijk valt de fictie door de mand – zoals vroeg in de aangehaalde monoloog de toehoorder al wordt toegevoegd:

op elk broodje ligt een plakje aap
poëzie: gebakken lucht!

Die gebakken lucht lijkt de dichter echter beter te bevallen dan de rauwe werkelijkheid:

liever had ik geen lichaam
zweefde ik ongeraakt doorheen dit leven
bleef ik ongenaakt en onbeschreven
voortgedreven slechts door mijn naam

liever was ik enkel geest
beleefde ik niets dan mijn beleving
was mijn omgeving mijn verbeelding
was ik hier nooit echt geweest

En er valt iets voor te zeggen. De wereld van schoon verwoorde gedachten, gepolijste taal, fraai afgeronde redeneringen, is die wereld niet te verkiezen boven de banaliteit van onze dagelijkse beslommeringen? Met middelen als rijm, metrum en taalspel tovert een dichter ons een perfecte wereld, waaraan de werkelijkheid niet kan tippen.

Gelukkig is een woord nooit het laatste woord. Meesters schrijft de laatste tijd steeds meer gedichten waarin de rauwe werkelijkheid niet wordt ontweken. Ook bekende hij tijdens een van zijn voordrachten voor de Poëzieclub Eindhoven ongemak over de fictieve basis van zijn dichterschap:

ik ben een ander als geen ander
in Leeuwenhof woont geen leeuw
ik ben een valse Brabander
en ook geen echte Zeeuw
ik ben hooguit een Nederlander

mijn echte naam heb ik verbloemd
tot Johan – naar een voetballer
ook als filosoof beroemd
en al ben ik niet zo schrander
Meesters word ik vaak genoemd

ik ben een ander als geen ander

Johan Meesters

© Tekst en foto’s Johan Meesters (2019). Beeld achtergrond: rechtenvrij. Paper texture, Image by Ilho Byun from Pixabay.