Ingo Audenaerd

Ingo Audenaerd

Ingo Audenaerd (Sunset): “73 jaar (1947) geleden geboren, en na een omzwerving door Duitsland en België, in Eindhoven (NL) gestrand. Naast levenswijsheid (hoop ik toch), lief en leed, ben ik, in de voorbije jaren, drie kinderen (twee dochters en een zoon), twee kleinzonen en een kleindochter rijker. En, twee huwelijken verder, ben ik nu al 35 jaar samen (waarvan 31 jaar getrouwd) met mijn beste maatje. Om mij emotioneel staande te houden, en als uitlaatklep voor mijn gevoelens, ben ik vrij jong beginnen schrijven, voornamelijk gedichten. Telkens als mijn gevoel zich wou manifesteren, stroomde het over in woorden. Het maakte op zich niet uit of het mooi was, het luchtte op. Want uiteindelijk schrijf je voor jezelf. En, als iemand anders ze dan nog wil lezen en daaruit troost kan of mag putten, is dat mooi meegenomen.”

waarheid

mijn mond spreekt waarheid
– denk ik toch
of wat ik waarheid vond

nooit heb ik leren spreken met twee tongen
slechts dat gezegd, wat in mijn ogen stond

dit noemt zich dus eentalig praten
mij treft geen enkele blaam
want ik spreek slechts mijn eigen waarheid
niet wat ik in jouw ogen heb zien staan

Ingo Audenaerd, 1960

***

grof gepenseeld
in willekeurige ogenkleuren
lippen hongerend zoet
en wangen zout
als tekening aan de muur
in kleur van huidschilfersstof
loop ik door daggetijden

Ingo Audenaerd, 09-06-2017

bleib in deiner Haut

ich will nicht erfahren wie
und was du gelebt hast und
lebst wenn wir nicht beieinander
waren und sind; nicht immer
will ich es erfahren und nicht
alles glaub mir: ich werde es
lassen müssen mein Bohren in
deinen Gründen und werde es
ganz bei dir lassen müssen
dieses Erfahrene Erlebte das
mich schwach macht weil es meins
nicht ist ausschließlich deins:
ich äußere mich nicht nur
ich innere mich auch

Ingo Audenaerd, 02-08-2012

voor jou

jouw handen zijn als zijde en porselein
zij geuren naar tijm en lavendel
en in die handen leg ik mijn slaap
droom onder sterren en maan
de voetpaden en pleinen voorbij
mijn wegen ademen wilde bloemen
en ik hoor fluisteringen van de wind
jouw handen zijn ranke zeilboten
zij brengen mij steeds veilig thuis

Ingo Audenaerd, 18-04-2020

© Ingo Audenaerd (2020) voor de foto’s en gedichten op deze pagina. Meer lezen? www.sun-set.nl