Indruk

Vanuit de stilstaande streekbus
zie ik mijn oude liefde voorbij
flitsen op haar verroeste racefiets
vol in de wind die haar haren
naar achteren veegt langs dat
godinnenhoofd

haar bruine dijen verleiden
me nog steeds als ze steels
kijkend naar de chauffeur snel
voor de bus langs schiet met
haar breedste glimlach als
glijmiddel

ik herken haar gestaalde tactiek
waarmee ze mij in elke sprint
volleerd net op de meet klopte
haar gespleten tong uitstekend met
de appel waarin ik steeds weer beet
keer op keer

langzaam verdwijnt ze zo in de bocht
mij suf zwetend achterlatend met
een bus vol vreemden in mijn hoofd

én

de doldwaze gedachte aan haar zadel
waarop een glanzende afdruk van haar
haast almachtige bilpartij

Kees van Meel

‘Taal bestaat niet uit veruiterlijkte grammatica, taal is een uitingsvorm van het leven en als dat niet zo is, dan is die taal ten dode opgeschreven. De grammatica is descriptief en niet prescriptief.’

Kees van Meel

Slechts een ontmoeting

Soms ontmoet je een verwante ziel
uit het niets in een vliegtuig of een trein
de buitenwereld doet er niet meer toe
het innerlijk tikt de precieze woorden

beiden lezen hun eigen verhaallijn
in levens zo vreselijk uiteen zo ver
van hun eigen levenspad afwijkend
al is hun geest hier samengevloeid

niettemin weten beiden ook
slechts eenmaal en nooit meer
dan een gestolen momentum
van aantrekking voordat iets

ook maar de zuiverheid kan breken
het lot heeft gebracht en genomen
maar in hun harten zal er altijd
een ogenblik van de Eenhoorn zijn

Kees van Meel

 

Uit het verbodene 1

1
Spichtig staart de puber naar het bord
de jongen voor haar krult zijn haar
vlak voor haar onbereikbaar in Verweg
maar zo dichtbij besluit ze in haar hart

niet te wegen en te wikken maar het vast
te houden in haar bloed en haarvaten
hoewel hij niets vermoedt sluipt zij gangen
door met hartstochtelijke spasmen

ze bedekt zich met zelfgekozen grauwe lakens
het pervers geheim neemt ze mee
die straat langs grijnzende puien schuurt
onderweg naar nergens haar hoofd en hart

een blindheid slaat toe verschanst elke kleur
en eendimensionaal leeft ze voor grauwheid
tot op de bank van de zielenexpert de poten
haar voeten stutten en de beelden van verwardheid

vervliegen

lijkt het

2
Jaren later rijst deze nimf op uit water
opspattend uit een dartel vrij cocon
spattend van energie en open vreugde

stiekem geleende kussen op vluchtige
momenten van begeerte als passage
parkeerplaatsen voor intimiteit

verhulde wellust langs tong en huig
verwachtingen en dromen maar kort
van duur zo lang van leven tot aan nu

toe

3
Van het labyrintisch gevoel wegvluchten
lukt elke keer nu beter in de dagen die
verbazend snel aftellen deze laatste jaren

de druppels van de geleden schade stollen
niet meer op haar verdunde huid die zelfs
aan zon blootgesteld transparantie vormen

bevrijd van haar eigen monsters blikt ze
tegen het licht op met trotse ogen grauwheid
verkleurend op eigen krachten bij de herrezen

nimf bedekt schuim haar ene borst

voorgoed

Kees van Meel

Kees van Meel komt uit Breda en was stadsdichter van deze stad tussen 2008 en 2012. In die hoedanigheid leverde hij poëtisch commentaar op stad en lande, positief maar ook soms scherp. Dag van de armoede, Vredesweek, Kristallnacht onder andere heeft hij met poëzie opgeluisterd. Gedichtendag Breda organiseert hij sindsdien, in samenwerking met Bibliotheek Breda. Via stichting Volta organiseert hij kleine podia in de stad en OPPPB met optreden en bundel voor beginnende dichters. In Het Gele Huis te Princenhage (Breda) organiseert hij maandelijks het Cultuurpodium met dichters, muzikanten en geeft hij beginnende dichters een podium. Voor televisie bij BredaNu maakt hij filmpjes over beeldend kunstenaars (K.I.K.) en voor Grensgeluiden interviewt hij kunstenaars en cultuurbrengers.

Vanaf 2016 gaat hij ook internationaal, te beginnen in Kroatië op een festival in Zagreb en in 2017 in Koprivnica. In 2017 en 2018 optredens aan de universiteit van Bucharest. Zijn werk is in het Roemeens, Frans, Duits, Engels en Kroatisch vertaald en uitgegeven. Vanaf 2014 schrijft hij voor een internationaal literair blad, Orizont Literar Contemporan, poëzie en proza. Zijn in het Kroatisch vertaalde gedichten verschenen in KOLO, literair tijdschrift. Daarnaast verschijnt zijn werk in tientallen verzamelbundels. Optredens in Nederland, België, Kroatië, Roemenië, Frankrijk.

Naast in een tiental uitgegeven bundels met eigen werk (sinds 2001) is hij te vinden in World Anthology (2019) en Nouvelle anthologie mondiale (2021), beide in de serie Bibliotheca Universalis. Dat zijn gedichten ook geschikt zijn voor muzikale inter­pretatie bewijst de CD Wie nooit met mij verdwaald was (2012), op muziek gezet en uitgevoerd door Deborah Jacobs (en band).  Zijn nieuwste bundel komt spoedig uit: Liefde Strijd Dood bij uitgeverij Van Kemenade, met prenten van Jos Thommassen.

Zijn poëzie kan overal over gaan, omdat ‘alles’ in woorden te vangen is. Dat bewijst hij in zijn gedichten over liefde en  wielrennen, en in zijn erotische graf­poëzie. Op de International School Breda introduceert hij dit laatste in het curriculum.

© Kees van Meel (2021) voor tekst en auteursfot’os op deze pagina. Foto zee: picture by StitchedHeartDesigns from Pixabay. Free for commercial use
No attribution required (Link.)