De klokken zullen lang niet luiden …

Was het het graf
dat fluisterde
doorheen zijn groeven
het leven groeit
nog steeds
zelfs op verdroogde grond
en hoe het kraakt
tussen de stijve stenen
vanaf de kille morgenstond

Dans, jubel
nu het dwars gesteente
je nog laat
Vrees niet het duister
noch het hek
dat rond de doden staat

waar kraaien cirkelen
zich nog laven
in gezelschap van elkaar
vliegen zij door blauwe lucht
De graven slechts
een stil gerucht

Kijk omhoog
of naar beneden
je voelt enkel je gebeden
Kies voor vleugels
of laat ze stijf
tegen nog veel te jonge leden

Ik grommel enkel
naar de donder
veeg de vloer met jaren aan
Nog lang is er geen graf
te vinden
waarop mijn naam zal staan
en eerder niet
zal de jeugd uit mijn ziel vergaan

Renate Spierdijk

© Renate Spierdijk (2021), tekst. Video by Anna Nekrashevich from Pexels. (Link.) Meer lezen? Bezoek gerust de website: www.renatespierdijk.nl.