Anne-Karine Dijkstra – Van oog naar mond

Anne-Karine Dijkstra – Van oog naar mond

Van oog naar mond
ging haar blik
dacht aan het onopgeloste
het vergeten gevoel
terwijl ze sprak

het rouwen was
in haar vezels gekropen
terwijl ze niet wist
welke vogel haar vertelde over
het bos dat uitgedroogd
en stil
vol kleine vonken
die nog rond spetterden.
skeletten van bomen stonden zwart
en heet, niet aanraakbaar

’n vogel vertelde over kunnen verdragen
maar het vuur brandde nog in de kern
van het zwarte hout

van oog naar mond en terug
in beweging.
een vogel in de hand
die mompelt
over het geheugen, het geheugen …
dat een donker spel met ons speelt.

Anne-Karine Dijkstra

© tekst en beeld Anne-Karine Dijkstra (2019).