Jacques Smeets – Langs de rand van ons bestaan

Langs de rand van ons bestaan

helderblauw en donkergroen
hemel en aarde raken elkaar
verbonden in schoonheid
voor altijd en eeuwig

mijn wandelgezel en ik
volgen stil en gedwee het pad
licht en schaduw begeleiden ons
door bos en land, gescheiden door de mens

bemesting op de akkers in voorbereiding
gestaag stervend loof in het bos
samen zoeken wij naar houvast
in een ongewisse toekomst

wij genieten intens
van deze pracht en praal
gratis geschonken
door de natuur

het pad is uitgediept
door drukkende gedachten
in passerende hoofden
over welzijn en tegenspoed

woorden verlaten onze monden
zich wurmend door het landschap
waar ontelbare voeten passeerden
in dit diep uitgelopen pad

het pad biedt uitkomst
voor zwaarmoedige gedachten
hoopgevende vooruitzichten
richtpunt aan de einder

velen gingen ons voor
wij volgen in hun voetsporen
met onze eigentijdse levens
onszelf moed insprekend

zachte herfstbries in onze gezichten
het besef van leven en dood dringt tot ons door
wij wandelen in rustige tred
langs de randen van ons bestaan.

Rust zacht lieve vriend.

© Jacques Smeets voor gedicht (2019) en auteursfoto. Openingsfoto landschap: © Ronald Smeets, met toestemming. Meer lezen? www.deblauwediender.nl